theFootBlog

Nereden başlayacağımı bilemiyorum. 2012 Haziranı buruk geçecek, tabii bir mucize gerçekleşmezse ki şuan karşımızdaki takım bu noktadan sonra Hırvatistan değil de Kazakistan bile olsa 0-3′ü çevirecek moral motivasyona ve hırsa sahip gözükmüyoruz.

Eleme gruplarına başladığımız günden bu yana Hiddink gidecek kalacak dedikodularıyla güvensiz bir ortam vardı. Bu ortamla beraber Hiddink’in gerçekten Türkiye’de isteklı biçimde kaldığından bile şüpheliydim. Grup maçlarında da iyi oynadığımız maç yoktu sadece belirli maçların belirli dakikalarında iyi oynamayı başarmıştık. Bir bütünlük yoktu. Bugün de maça oldukça kötü başladık ve böylesine önemli bir maçta 2.dakikada gol yemek olacak iş değil. Konsantrasyon eksikliği olduğunun göstergesidir. Oyuncuların konsantrasyonunu motivasyonunu da artıracak ya da motive olacak oyuncuları seçmek teknik direktörün yani Hiddink’in görevidir. Hiddink, milli takımı seçerken bir kulüp takımı yönetir gibi neredeyse her maça aynı kadroyla çıkma alışkanlığını devam ettirdi. İlk 11 seçiminden önce aday kadro seçimini tartışmakta fayda var. Sol beke yaklaşık 2 buçuk senedir formsuz olan Hakan Balta yerine Beşiktaş’ta bu sezon tekrardan kendini bulmuş İsmail Köybaşı olmalıydı. Sağ bekte aynı şekilde Gökhan Gönül bu seneye bildiğimiz Gökhan gibi başlayamadı. Sabri’yi sağ beke çekip onun önüne Hamit’i koyup kendi evimizde 4-4-2 dizilimiyle gole dönük başlayabilirdik maça. Olmadı, bunların hiç birini yapamadı Hiddink. Anadolu takımları artık çok kaliteli yabancıları alıyorlar, Türk futbolcular da onlarla antreman yaparak onların tecrübelerinden faydalanıyorlar. Anadolu takımlarıyla 4 büyükler arasındaki fark oldukça kapandı ama hala anadolu takımlarından oyuncu göremiyoruz Milli takımımızda. Hiddink bu noktada forma dayalı bir kadro seçimi yapmalıydı.

Bu maçla ilgili olarak ben 22 senelik hayatımda izlediğim Avrupa Şampiyonası veya Dünya Şampiyonası ön eleme maçlarında kendi evinde bu kadar ezilen bir takım görmemiştim ne yazık ki. Kendi evimizde bütün bir maç boyunca kaleyi bulan bir şut çekememiz çok acizce. İlk yarı sonunda ilerde çoğalamadığımızı maçı izleyen herkes görmüştür muhakkak ama maalesef tek görmesi gereken kişi olan Hiddink görememiş. İkinci yarıya başlarken yaptığı Gökhan Töre hamlesi doğruydu fakat eksikti. Orta sahadan Hamit, Emre ve Selçuk 3′lusunden birini ki bana göre Hamit’i oyundan alıp Umut Bulut’u sahaya sürmeliydi. Arda’nın Atletico Madrid’deki oyun tarzı değişmişti ve maalesef bu Milli Takımımız için hiç de iyi olmadı. Artık topu alıp dribling yapan Arda ortalıkta yok daha çok pas vererek oynamaya gayret ediyor fakat genel olarak takım üretken olamayınca herkes Arda’dan birşeyler yapmasını bekliyor ve şuan oturttuğu yeni oyun stiliyle bu beklentilere cevap veremedi Arda. Kendi içimizdeki bir diğer problem de maçın Telekom Arena’da oynanıp Volkan’la taraftarın arasında gerginlik yaşanmasıydı. Şuan itibariyle paramparça bir takım görüntüsündeyiz.

Hırvatlar da dersini oldukça iyi çalışmışlar ve 0-3′ken bile stoperlerimize pres uygulamaya devam ettiler. Zaten baskı altında olmadığımız takdirde bile topu oyuna sokmakta ve oyun kurmakta oldukça zorlanıyoruz hele bir de pres yiyince hiç oyun kuramadık ve doğru düzgün şut dahi çekemedik. Top çoğunlukla bizdeydi fakat üretken olamadıktan sonra top bizde olsa da işe yaramadığını sonuçtan anlamış olduk. Hırvatlar oldukça iyi ayağa pas yaparak, çok da iyi yapamadığımız presimizi kırdılar.

Bu turnuvayı da kaçırdık. Bir türlü istikrar sağlayamıyoruz, her turnuvada yer almamız gerekirken 3-4 turnuvadan birinde yer alıyoruz. Hiddink rövanş maçından sonra muhtemelen görevinden ayrılacak. Getirilen yabancı hocaların kalitesi ne kadar iyi olursa olsun geçmişe de baktığımızda katılmayı başardığımız bütün turnuvalarda teknik direktörlerimiz yerliydi. Bu durumu teknik direktörlerin oyuncuları daha iyi tanıması ve daha kolay motive edebilmesiyle açıklayabiliriz. Ayrıca oyuncularımızın hepsi İngilizce bilmediği için antremanlarda da tek bir dilin konuşulması kaybolan ve bizim en önemli özelliğimiz olan bütünlüğümüzü geri getirecektir. Benim aklımdaki tek aday Yılmaz Vural. Yılmaz Vural hemen hemen her gittiği takımda kendisinden bekleneni ortaya koydu hatta fazlasını verdi takıma. Ama şimdi sıra Türk futbolunda olmalı ve Yılmaz Vural’a bu şans verilmeli. Hem futbol bilgisi üst düzeyde hem de motivasyonu üst düzeyde. Türk Milli Takımı’nın ihtiyaç duyduğu herşeye sahip.